Lentegeel...

Maar als die lente zich maar niet laat zien dan maken we de lente gewoon zelf met een vrolijke gele tas. De dubbelzijdige tas uit 'Zo geknipt!' wel te verstaan. Deze maand op de agenda en nu al af!

Een tijdje geleden kocht ik bij de IKEA dit dekbedovertrek. In de beschrijving in het boek stond namelijk de leuke tip om een dekbedovertrek te gebruiken. 

Na de berichtjes op de facebookgroep over de plooien kneep ik 'm wel even. Want die plooien zorgden voor wat gestoei... Het patroon had ik al eerder geknipt en dus kon ik snel aan de slag, benieuwd hoe die plooien mij zouden liggen. Gek genoeg leverden ze geen problemen op en zitten ze volgens mij zoals ze moeten zitten. Ik had eerder moeite met het in elkaar naaien van de tas, er zitten wat bochtjes in en die zijn  nog niet mijn sterkste kant. In al het enthousiasme vergat ik mijn labeltje er tussen te steken, maar die kreeg een mooi plekje in het keergat en werd vervolgens nog een keer meegestikt in het sierstiksel rondom.

Toen mijn moeder 's avonds kwam oppassen en de tas zag was ze meteen enthousiast dus besloot ik de tas aan haar te geven maar niet voordat ie helemaal af was... met een bijpassende bloem!

Dus mijn recepten voor deze maand zijn nu al af!

Op de foto's heb ik een beetje gesjoemeld; de bloem zit er namelijk nog niet aan vast. Moeders kijkt zelf nog of ze een brochespeld kan vinden, dan kan de bloem op beide zijden gespeld worden.

Aanvankelijk dacht ik de witte kant het leukst te vinden maar eenmaal in elkaar heb ik duidelijk voorkeur voor de vrolijke gele kant. Nu die lente nog...

Twee cadeautjes

Afgelopen zondag waren zowel mijn broer als mijn neefje Tijn (zoontje van mijn broer, hij kreeg Tijn vorig jaar als verjaardagscadeautje!) jarig.
Beide hadden wensen maar ik wil graag proberen iets zelfgemaakts aan die wensen toe te voegen.
Zo kreeg Tijn naast zijn auto's ook nog een olifantenknuffel. Ik zag de knuffel bij elisanna maar dit is geloof ik een kooppatroon. Ach, dacht ik, dat moet ik toch zelf kunnen. Dus ik tekende zelf een patroontje en maakte deze olifant van zachte fleecestof

Tijn vond hem geslaagd en knuffelde heerlijk met zijn olifant :)

Voor mijn broer maakte ik een (gevuld) envelopje, helaas niet zo mooi als ik wilde maar mijn naaimachine deed die dag niet wat ik wilde (de olifant had ik gelukkig al eerder gemaakt).

Duidelijk niet 1 van mijn pronkstukken maar broerlief was er toch blij mee en elke keer als hij weer een bijdrage voor zijn cadeau ontving verdween het in de envelop! 

Ik was zelf helemaal vergeten om er een foto van te maken, dus deze foto kreeg ik nog van mijn broer toegestuurd :)

Het patroontje van de envelop vond ik trouwens hier.

Theemuts

Nou daar is ze dan; mijn tas met verzonken rits!
Ben echt heel trots dat dit me is gelukt.
De facebook Sew Along-volgers hebben al kunnen lezen dat het niet helemaal zonder slag of stoot ging, met name op het eind. Ik wilde de tas afgelopen vrijdagavond afmaken maar de ene na de andere naald brak of boog krom. De stof met het stuk dubbele schouderband (ik maakte een verstelbare schouderband) was ook nog eens veel te dik en paste nauwelijks onder mijn persvoet. Na flink gevloek en een berichtje op facebook besloot ik maar naar bed te gaan.
De volgende dag begon ik aan een eenvoudig werkje maar ook nu werkte mijn machine niet mee. Na een grondige schoonmaakbeurt en een beetje olie was mijn machientje alweer een stuk gelukkiger maar mijn bovendraad bleef breken... Snel in de auto gestapt en nieuwe naalden gekocht. Ik ben groot fan van het warenhuis met de beroemde worsten maar hun naalden waren ws de boosdoener want met nieuwe naalden van het merk ORGAN kwam het gelukkig weer goed!
Alleen het dikke stuk bleef lastig maar met de gouden tip van een mede Sew Alonger op facebook heb ik dat stuk met de hand onder de machine doorgehaald en voila, een net stiksel!
Nu dus tijd voor foto's van mijn theemuts (ik vond het stofje, een Tilda, echt prachtig maar twijfelde tijdens het maken wel of dit nu geschikt was voor een tas, ik noem het daarom gekscherend mijn theemuts maar nu helemaal af vind ik 'm toch wel erg leuk geworden, mijn theemuts is al gebruikt!):

 

Een flinke uitdaging...

Maar hij is af! Wat dan, zullen jullie denken...
Nou, al die tijd dat het hier op mijn blog zo stil was, was ik met van alles en nog nog wat bezig maar dit blogje gaat over een hoes voor een wipstoel.
Het was wederom mijn schoonzusje Jorieke die mij aan het werk zette. Op haar werk hebben ze een nieuwe hoes nodig voor het bekende Babybjorn wipstoeltje en zij dacht meteen 'o, dat kan Esther wel maken!'.
Eeeh, kan ik dat?! Nou, als jij de oude hoes meegeeft dan zal ik eens een poging wagen...

Dit was de oude hoes en je ziet het, een nieuwe is geen overbodige luxe. Het ding is helemaal versleten en mocht dus uit elkaar gehaald. Zo kon ik delen overnemen en er een nieuw patroon van maken. Het oude gewatteerde gedeelte gebruikte ik ook in de nieuwe hoes. Ik naaide er gewoon een andere stof overheen. Het was echt even puzzelen. Goed nadenken waar alles moest komen. Jeansknopen en knoopsgaten waren compleet nieuw voor me! De lusjes met knopen aan de zijkanten waren zo smal, dat lukte me niet uit de stof dus gebruikte ik biaisband.
Een flinke klus waar ik best tegenop zag. Ik ben tenslotte niet zo ervaren en heb nooit een naailes gevolgd...
Maar dit is het eindresultaat, en zegt u het maar, is het geslaagd?!

Bij gebrek aan een proefpersoon moest de knuffelhond
van de jongste zoon maar even  proefzitten :)

En ik zie net dat ik inmiddels 25 volgers heb! Hoera!

Boekenkaft

In maart staan de boekenkaft en tas met verzonken rits op het programma van de Sew Along. Die tas, tja... Ik begon al dapper met een kleinere versie maar heb besloten dat ik toch eerst de 'gewone' versie wil maken, zodat ik in elk geval weet hoe die tas in elkaar zit en ik bij de verkleinde versie dus weet wat wel en niet kan. De stof had ik al even geleden uitgekozen maar ik wist maar niet met welke stof / kleur te combineren. Die stof wordt inmiddels voor een ander project gebruikt waarover later hopelijk meer.
Vanmiddag dus eens op zoek naar stof voor de tas. Of die deze maand nog afkomt weet ik niet en anders maar wat later.

De boekenkaft is inmiddels wel af, dus tijd om die nu maar eens te showen!
Ik gebruikte een coupon van de vrolijke IKEA-stof. Het heeft echter een soort patroon en dus knipte ik heel oneconomisch het patroon midden uit de stof... Maar ach met een lap van een euro vind ik dat niet zo erg!
Als knoop gebruikte ik een soort matroeska-poppetje van de Xenos.
Nu heeft mijn nieuwe aantekening schrift ook een toepasselijk jasje!

Labeldoekje op verzoek

Afgelopen zondag kreeg ik van mijn schoonzusje het verzoek of ik nog zo'n tutteldoekje wilde maken als ik voor Veerle (dochtertje van haar zus) had gemaakt. Een doekje voor Evy.
Leuk, dat was mijn eerste serieuze opdracht!
Ik vroeg mijn schoonzusje of ze een foto van het geboortekaartje kon sturen. Aan zo'n kaartje kun je in elk geval de smaak van de ouders zien. Het geboortekaartje bleek echter meer dan een inspiratiebron te zijn, kijk zelf maar:

Voor het eerst maakte ik een applicatie met behulp van vliesofix en een zigzag-steek. Even oefenen en toen kon het resultaat er wel mee door!

Tweemaal 'Orde met rits'

Hoewel ik eigenlijk hard bezig 'moet' zijn met de tas met verzonken rits of de boekenkaft voor de Sew Along, maakte ik 2 zakjes met rits. Hier hadden de jongens namelijk erg behoefte aan. Wanneer we op visite gaan moeten de laatste tijd alle Cars-autootjes mee. En tja, hoe neem je die nu het makkelijkst mee. Een rugzakje is wel groot, een schoenendoos (natuurlijk van Cars) deed ook al eens dienst, maarja, ondersteboven en alles ligt er uit... Zakjes moesten er dus komen. En laat er nou net zo'n recept in HET boek staan. Mijn vlieseline H640 was binnen, dus ik kon aan de slag. Het werden eigenlijk een soort 'recykleer'-tasjes; de bovenkant is van een oud gordijn, de onderkant van 2 oude spijkerbroekjes, de ritsen kreeg ik van mijn moeder en hebben ook al eens eerder dienst gedaan. De polsbandjes waren ooit lusjes aan het gordijn van de oudste maar omdat wij het gordijn aan knijpertjes hingen, gingen de lusjes eraf. Toen keurig door mijn moeder verzorgd. Zij kwam de lusjes een paar weken geleden tegen en gaf ze aan mij: 'wie weet...' (en bij haar ruimde het natuurlijk lekker op ;) ). En toen kwamen de lusjes dus toch van pas!
Met transferpapier (Action) maakte ik er voor beide een Cars-plaatje op en het tasje was compleet. De jongste is er al helemaal gek van en sleept het overal mee naar toe, missie geslaagd dus!

De Cars plaatjes zien er op de foto iets minder mooi uit dan in het echt... Ieder een ander paatje en een andere kleur polsbandje, zo weet ieder welk tasje van hem is!