Dottie

Vriendin Judith gaf een feestje, ze was 40 geworden. En voor zo'n mijlpaal wil ik dan ook wel even mijn best doen.
Ik blijf het lastig vinden om iets voor iemand anders te maken, zou diegene het wel leuk vinden, heb ik goede kleuren gekozen enz.
Ik maakte voor Judith een Dottie, een klein schattig tasje, groot genoeg voor een portemnonnee, gsm, sleutels en ander klein spul.
Ik gebuikte dit patroon. Het is een Amerikaans patroon met alle maten in inches en yards. Omrekenen en veel nadenken dus. Of ik toch iets niet helemaal goed deed, ik weet het niet precies maar mijn zijkanten waren groter dan de lus die samen boven- en onderkant vormen...
Best een gepuzzel en gezwoeg, helemaal op de voering, want die had ik naar haar voorbeeld verstevigd met decovil light. Overigens voor het eerst dat ik daarmee werkte.
Toen onze jongste zoon vier werd vond Judith de kroon van onze Luuk ook wel wat. In gedachte had ze al een nul achter de vier gezet ;)
Tja, dat kon ik natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan en dus maakte ik voor haar ook een kroon. Wel een iets minder 'lomp' model. Ik gebruikte namelijk dit voorbeeld.

En is het dan geworden:

Zelf een ritshangertje gemaakt van lint

Binnenzakje met rits

Om mezelf een beetje 'in te dekken' hing ik dit label aan het pakje

http://meneertjeot.blogspot.be/search/label/free%20printable

Of het echt nodig was weet ik niet ;)

Haar kroontje had ze in elk geval de hele avond op!

Bedankt voor het leuke feestje Judith en op naar de volgende 40!

Vier jaar...

Afgelopen maandag is de jongste zoon vier jaar geworden. De zondag ervoor vierden we dit heuglijke feit.
Voor zijn verjaardag maakte ik een paar zelfgemaakte cadeautjes.
Zo kreeg hij een kroon naar deze handleiding. De stofjes koos hij al een hele tijd geleden zelf uit en toen ik hem vorige week wilde passen en zijn ogen dicht liet houden zei hij wijs: 'Ik weet al wat het is; een geel met witte kroon!'

Zijn fietsje hebben we pas een beetje opgeknapt; een nieuw laagje zwart over zijn stuur en het vreselijk gedeukte zwarte fietsmandje eraf. Ook de kapotte bel eraf.

Voor zijn verjaardag kreeg hij dus een nieuwe bel en een zelfgemaakte fietsmand volgens deze handleiding.

En wie herinnert zich Bas nog? Mijn eerste pop uit het boek van tante Hilde. Bas heeft sinds die tijd alleen nog maar een onderbroek gekregen en zat in mijn stoffenkast te wachten op meer kledij. De jongste zoon pikte Bas uit mijn kast en nam hem mee naar zijn kamer. Maar Bas had nog steeds geen kleertjes. Dus gaf ik Bas voor Luuk's verjaardag een spijkerbroek, t-shirt met lange mouw (eenzelfde als Luuk heeft!), een paar schoenen en een heerlijk vest van blauwe fleece. Nu is Bas echt voor Luuk!

En omdat Luuk zo gek is van de Minions uit de film Verschrikkelijke Ikke, maakte ik twee minion-taarten voor hem!

Een geslaagde verjaardag!